เมื่อไหร่ที่ไม่สบายทั้งกายและใจ
ก็จะแวะเข้ามาที่นี่เพื่อระบายความรู้สึกต่างๆ
เพราะที่สุด บ้าน ก็คือ ที่ที่อบอุ่นและน่าอยู่ที่สุด มากกว่าที่ไหนๆ บนโลก : )
...........................................................
ขอเพียงที่พักใจ-มาลีวัลย์
เดินอยู่กลางลมฝน สู้ทนฟันฝ่า
กายที่มันอ่อนล้า แทบยืนไม่อยู่
เดินต่อไปคงล้ม มันหมดแรงจะสู้
เปิดประตูรับหน่อย..... ได้ไหม
ยืนอยู่ตรงประตู เนื้อตัวหนาวสั่น
ช่วยแบ่งปันห้องใจ ให้พักสักครู่
ข้างนอกมันเหน็บหนาว ถ้าเธอนั้นเอ็นดู
เปิดประตูรับหน่อย ได้ไหม
อย่าปล่อยให้ฉันยืน อยู่คนเดียวเปลี่ยวใจเหลือทน
ฝ่าพายุฝ่าแดดลมฝน จนมาพบเธอ
อย่าปล่อยให้ฉันรอ ด้วยใจท้อและทรมาน
เปิดประตูให้ฉันพักพิงอิงแอบ สักครั้ง
ถ้าหากใจเธอนี้ มีผู้ใดครอบครอง
มีเจ้าของ จับจองเอาไว้ก่อน
ขอซอกเพียงเล็กเล็ก ที่จะพอซุกนอน
ตื่นขึ้นมา ก็พร้อมจะจากไป
